”ცუდი ადამიანები”

8 წლის წინ,მაშინ,როდესაც პირველად შემიყვარდა ბიჭი,დედაჩემმა ისე,სხვათაშორის მითხრა,ფრთხილად იყავი,ყველა კარგი ადამიანი არ არისო. ეს იყო და ეს.ამის შემდეგ არასდროს გვილაპარაკია ამ თემაზე. მაშინ მახსოვს, ძალიან ცუდი რეაქცია მქონდა, არ ვიცი რა ვიგრძენი,მაგრამ აშკარად არ მესიამოვნა. იმ დღის შემდეგ ,ყოველთვის მახსენდება დედაჩემის ეს სიტყვები და მიუხედავად იმისა,რომ დიდი დრო გავიდა,ძალიან ნათლად მახსოვს ეს ყველაფერი .

მას შემდეგ ,ბევრმა წელმა და ადამიანმა გაიარა .ჩემი პირველი სიყვარული ცუდი ადამიანი ნამდვილად არ აღმოჩნდა ) …

არ ვიცი დედაჩემმა მხოლოდ ეს ერთი გადაკრული საუბარი რატომ მაკმარა ამ თემაზე.ალბათ იფიქრა ,რომ ერთხელ ნათქვამს გავიგებდი,ან მეთვითონ უნდა გამომეცადა რას ნიშნავს ”ცუდი ადამიანი” …

8 წელი გავიდა და დღემდე ვერ ვისწავლე,რომ მართლა არსებობენ ცუდი ადამიანები .

ერთი ცუდი ჩვევა მაქვს , ვერ ვიტან ადამიანების დაკარგვას.მშლის და შიგნიდან მანგრევს ჩემი ცხოვრებიდან ადამიანების წასვლა.მირჩევნია იყვნენ ისეთი ცუდები,არასწორები,ბოროტები,ოღონდ იყვნენ . და ეს ყველაფერი იქამდე მიდის,რომ თავისით მაინც მიდიან ხოლმე.

მივხვდი,რომ ამ ადამიანების წასვლა გარდაუვალია.არ აქვს მნიშვნელობა შენ გაუშვებ თუ არა,ისინი თავის დროზე ,ან უფრო ადრე მაინც წავლენ .

18 წლის ვარ . ჩემი და დედაჩემის საუბრის შემდეგ 8 წელი გავიდა.დღემდე ვერ გავითავისე,რომ არსებობენ  ცუდი ადამიანები და დღემდე ვერ ვხვდები რა უფრო მტკივნეულია,გაუშვა ისინი შენი ცხოვრებიდან შენივე ნებით თუ თვითონ აიბარგონ და წავიდნენ  )

484936_356726504442484_540346014_n

 

გამოუვალი მდგომარეობა…

12733990_603256276493058_2058332005001762732_n

ეს არის ტრაგედია და გამოუვალი მდგომარეობა და არა ის,რომ ვიღაც სიამაყისგან და უაზრო პრინციპებისგან არის დაბრმავებული.

ამას არ ეშველება არაფერი,თორემ ისე,ნებისმიერი შეცდომის გამოსწორება, ნებისმიერი დანაშაულის პატიებაა შესაძლებელი.

მაგრამ,ადამიანები ხომ მაშინ ვაფასებთ ,როდესაც ვკარგავთ.მითუმეტეს ქართველებს გვიყვარს სიკვდილი,გვიყვარს ტრაგედიები და გამოუვალი მდგომარეობები.

ეს არის ტრაგედია,დანარჩენს ყველაფერს ეშველება,ყველაფერი გამოსწორებადია.

ცხოვრებაა რაღაცნაირი,უღიმღამო,ალღო უნდა აუღო,რთულია ,მაგრამ უნდა შეძლო თუ ცხოვრება გინდა და არა არსებობა.

ყველაფერს ეშველება,ყველაფერს….

 

no title …

ტყუილია , დიდ ტკივილზე და სიყვარულზე ვერ საუბრობენ.

შეუძლებელია ამ გრძნობას სიტყვები შეუსაბამო.

ეს ის გრძნობაა ,რომელზეც უბრალოდ გამორიცხულია ადამიანმა ილაპარაკოს,თუ ლაპარაკობს ის არ არის გულწრფელი და მისი გრძნობა მითუმეტეს.

ამაზე ვერც წერ, უბრალოდ ჩუმად ხარ .. ცდილობ ილაპარაკო,დაწერო ,გულიდან ამოიღო,მაგრამ ბოლოს ხვდები,რომ ეს არასდროს გამოგივა და უბრალოდ ნებდები. ხალხს კი ჰგონია,რომ უბრალოდ ფეხებზე დაიკიდე, გაიარა ყველაფერმა და შენს თვალებში ჩამდგვარი სევდა უბრალოდ ნიღაბია,რომლითაც მოდას ჰყვები.ხო,მოდას. ჩვენ ხომ ტკივილის და დეპრესიის საუკუნეში ვცხოვრობთ .

ხალხი… ხალხს ბევრი რამე გონია…  ბოლო პერიოდია  გარშემო ვიხედები და ვხვდები,რომ ყველგან სიყალბეა. ის ადამიანებიც კი,რომლებიც მეგობრები გგონია, ზიან და ელოდებიან როდის დაეცემი,როდის გაიგებენ შენზე ცუდს და ამით საკუთარ მდგომარეობას გააუმჯობესებენ.

ყოველთვის ვამბობ,რომ ესეც აუცილებლად გაივლის.

ახლა არ ვიცი რა ვთქვა,არ ვიცი რა გაივლის და რა არა .

მუდამ თქვენი მარიმგა❤

11100224_409929492522382_8819743593384180968_n

წერილი სანტას …

ძვირფასო სანტა , არასდროს შემიწუხებიხარ წერილებით და თხოვნებით ,ალბათ ამის მიზეზი ის იყო,რომ ძალიან უჟმური ბავშვი ვიყავი და არასდროს მჯეროდა შენი არსებობის..თუმცა მშობლების მიერ ,ნაძვის ხის ქვეშ დამალული საჩუქრები ყოველთვის მახარებდა და სადღაც მაინც ვუშვებდი,რომ რეალური იყავი …

წელს ნამდვილად არ ვყოფილვარ ცუდი გოგო, პირიქით ,მემგონი ყველაზე კარგი გოგო 2015 წელს ვიყავი …

ამის მიზეზი ალბათ ის იყო,რომ კარგად ვიწვნიე რა რთულია შეცდომების გამოსწორება ან გამოუსწორებელ შეცდომებთან ერთად ცხოვრება და ძალიან ფრთხილი ვიყავი .ზუსტად ვიცი, კიდევ ბევრ შეცდომას დავუშვებ,კიდევ ბევრს ვერ გამოვასწორებ,მაგრამ ვეცდები პროცენტულად მაინც შევამცირო და მინიმუმამდე დავიყვანო ეს ამბავი .

პატარაობაში სულ გაზრდაზე ვოცნებობდი.მინდოდა ყველას ვეღიარებინე დამოუკიდებელ და კარგად მოაზროვნე ადამიანად .

აი,უკვე სრულწლოვანი ვარ და აღარ მიხარია ახალი წელი, არც ძველი ხალისით ამიწყვია ნაძვის ხე, არც ძველი ხალისით არ მომირთავს სახლი,არც საჩუქრებს არ ველოდები .უბრალოდ ახალი წელი ერთი ჩვეულებრივი დღესასწაული გახდა ჩემთვის,რომელსაც გვერდს ვერ აუვლი და არ აქვს მნიშველობა გაქვს თუ არა ახალი წლის განწყობა.

ძალიან მინდა მჯეროდეს,რომ არსებობ. მინდა მჯეროდეს,რომ სადღაც ხარ და კითხულობ ამ პოსტს … არაფერს არ გთხოვ .არც ბევრი ფული მინდა,არც დიდი სახლი,არც კარგი მანქანა ან წარმატებული კარიერა.ამ ყველაფერს მეთვითონ მივაღწევ ამის შანსი თუ მექნება …

უბრალოდ ბედნიერებას გთხოვ,მხოლოდ ჩემთვის არა , ყველა ჩემი საყვარელი ადამიანისთვის. მივხვდი,რომ ყველაფერს ფასი ეკარგება თუ შენი საყვარელი ადამიანები და თავად შენ ბედნიერი არ ხარ .ადრე ეს ,რომ ეთქვათ ჩემთვის გავიცინებდი და ვიტყოდი,უბედური როგორ უნდა იყო,როდესაც ყველაფერი გაქვსთქო.

გავიზარდე და მივხვდი,რომ ცხოვრება პატარ-პატარა ბედნიერი მომენტებისგან შედგება და არ აქვს მნიშვნელობა უსულო საგნებს…

2016 წელი ყველაზე მნიშველოვანი წელია ჩემთვის, ამ წელს გადაწყდება ჩემი ცხოვრების ამბები .ამ წელს გაირკვევა ვინ უნდა ვიყო და რა ვაკეთო . ვისთან უნდა ვიყო და ა.შ.უბრალოდ მომეცი ძალა მოვერიო ყველაფერს რაც წინ მელოდება ,მივიღო სწორი გადაწყვეტილებები და არ დავუშვა ის შეცდომები,რაც მთელი ცხოვრება სანანებლად გამიხდება .

ყველას გილოცავთ დამდეგს,ბედნიერების და წარმატების მომტანი ყოფილიყოს ეს წელი ყველასთვის. მე მჯერა,რომ სასწაულები ხდება,მჯერა რომ რაღაც თავისით მოდის და ყველაფერს ბრძოლა არ სჭირდება .მინდა,რომ ამის თქვენც იწამოთ, ცუდს ყოველთვის კარგი მოზდევს ..

გილოცავთ .

მუდამ თქვენი მარიმგა …

16741356771808

ხუთი

დღეს მარიმგას ბლოგი 5 წლის გახდა .

რაც უფრო წლები ემატება მას,მით უფრო მიყვარდება და მეამაყება .

დარწმუნებული ვარ , კიდევ მრავალი ხუთი წელი იქნება ის .

ყველას დიდი მადლობა,ვისაც უყვარს,შემოდის, კითხულობს და ახსოვს .

Screen+shot+2011-11-14+at+7.53.27+AM_large

ეტლების ეპოქა.

არასწორ საუკუნეში დავიბადე.

და ამას ყოველთვის ვფიქრობ ,როდესაც არათანამედროვე ფილმებს ვუყურებ ,ან არათანამედროვე წიგნებს ვკითხულობ .

დიდი სიამოვნებით ვიცხოვრებდი იმ დროში,როდესაც ქალები კორსეტებით , დიდი ფრიალა კაბებით და ხელში მარაო მომარჯვებულები დადიოდნენ.

სიამოვნებით ჩავჯდებოდი წვიმის დროს ეტლში და ბევრ კილომეტრებს გავივლიდი წითელი ფარდებით დაფარულ ფანჯრებიანი ეტლით .

დიდი სიამოვნებით დავწერდი წერილებს,გავგზავნიდი და დაველოდებოდი ისევ ფურცელზე დაწერილ პასუხებს უკან .

სიამოვნებით დავდგებოდი  წითელი ღვინით ხელში პიანინოსთან და მოვუსმენდი ,როგორ უკრავენ კავალერები დიდ და სანთლებით განათებულ ოთახში რომელიმე კლასიკას .

სიამოვნებით ვივლიდი მეჯლისებზე დიდი ლამაზი კაბით .ვიცი ,კორსეტი ძალიან შემაწუხებდა ,მაგრამ მოვითმენდი .

სიამოვნებით ვიცხოვრები ასე, ბოჰემურად…

აი იმ დროში, მადამ ბოვარი რომ ცხოვრობდა .  ან თუნდაც ჯეინ ეარი .

სიამოვნებით მექნებოდა ისეთი ბოჰემური რომანი,როგორც რავიკს და მის თანამგზავრს ჰქონდათ .

ძალიან არასწორ საუკუნეში დავიბადე.

prideandprejudicepic

უსათაურო.

იმედგაცრუება,გულისტკენა , ნაჯახის ზურგში ჩარტყმა,ფეხის ყველაზე მტკივნეულ ადგილზე დაჭერაა ცხოვრებაში ყველაზე მაგარი რაღაცეები.

მთავარია ვიღაცის იმედზე არ იყო. თუ იქნები კიდე ,რაც შეიძლება მალე უნდა მოხვიდე აზრზე,რომ ცაში გამოკიდებული არ დარჩე.

მოკლედ ,ერთადერთი ადამიანი ვისი იმედიც უნდა გქონდეს,საკუთარი თავია.

უნდა მოგცენ ადამიანებმა  იმის მიზეზი,რომ შენთვითონ ამოძრავდე და სადაც შეგიძლია ყველგან გაფართხალდე.

და ამას წლების მერე დააფასებ, უკან რომ მოიხედავ და მიხვდები რაც გაქვს,ყველაფერი შენით გაქვს და არა ვინმეს დახმარებით .

როცა ვმწარდები ძლიერი ვხდები და შეუძლებელის გაკეთება შემიძლია.

მაქვს იმის ამბიცია,რომ წლების შემდეგ ჩემი ოცნებების და ჩანაფიქრების 50%  რეალობაში მოყვანილი იქნება და ჩემი თავით ვიამაყებ .

მოვიხედავ უკან და მივხვდები,რომ ტყუილად არ მიცხოვრია.

და სწორედ მაშინ ვეტყვი ყველა  ადამიანს მადლობას, ძალიან დიდ მადლობას იმისთვის,რომ გამამწარეს,იმედები გამიცრუეს და ზურგში დანა ჩამარტყეს.

რატომ?

იმიტომ,რომ სწორედ მათი დამსახურებით მივაღწევ ყველაფერს .

10313198_279287152261429_3655717072218260010_n